Czerwona teczka zbiera w jednym miejscu dokumenty, kontakty, hasła i instrukcje, których bliscy będą potrzebować, gdy ciężko zachorujesz albo umrzesz. Punktem wyjścia jest checklista „Czerwona teczka” Finansów Bardzo Osobistych, rozbudowana o przepisy sprawdzone 4 października 2026 r.: ponad 200 pozycji w 17 kategoriach, każda z krótkim opisem, co przygotować i po co.

• Właściciel teczki wypełnia teczkę, wskazuje osoby zaufane i decyduje, co która z nich zobaczy. Loguje się hasłem i kodem z aplikacji na telefonie (TOTP).
• Osoba zaufana do czasu otwarcia wniosku widzi tylko, że teczka istnieje. Loguje się hasłem i kodem z e-maila.
• Administrator zakłada konta i teczki, widzi logowania, powiadomienia i kopie zapasowe, ale nie treść cudzych teczek.

• Dokumenty (skany, pliki, listy): szyfrowane na serwerze AES-256-GCM, każdy plik własnym kluczem. Serwer odczytuje tekst skanów (OCR na miejscu, bez zewnętrznych usług), więc wyszukiwarka znajdzie np. numer polisy. Klucz leży poza bazą i poza kopiami zapasowymi.
• Sejf (hasła, PIN-y, kody zapasowe 2FA, frazy odzyskiwania portfeli): szyfrowany w Twojej przeglądarce (PBKDF2-SHA256, 600 000 iteracji, AES-256-GCM). Serwer, administrator i kopie zapasowe nigdy nie widzą treści. Sejf otwiera Twoje hasło sejfu, kod odzyskania z Twojej koperty albo kod z koperty osoby zaufanej.

Wydruk teczki (PDF) nigdy nie zawiera haseł: na papierze jest tylko spis tego, co istnieje, i miejsca, gdzie leżą oryginały.

1. Osoba zaufana składa wniosek i wybiera powód: niezdolność albo śmierć.
2. Dostajesz e-mail z przyciskiem „Odmawiam”, potem przypomnienie codziennie.
3. Jeśli nikt nie odmówi w czasie ustawionym dla tej osoby (domyślnie 7 dni), dostęp otwiera się sam: tylko do odczytu, w zakresie ustawionym dla danego powodu.
4. Sejf otwiera wyłącznie kod z koperty tej osoby. Każdy odczyt i każde pobranie trafia do historii.

Przełącznik: co 30 dni (do zmiany) prosimy o potwierdzenie, że wszystko w porządku. Bez potwierdzenia w karencji (14 dni) osoby zaufane dostają powiadomienie, a ich wnioski ruszają same. Jedno kliknięcie w dowolnej chwili wszystko zatrzymuje.

Co noc o 3:30 baza i zaszyfrowane pliki trafiają do jednego archiwum z sumami SHA-256 (zostaje 30 najnowszych); administrator może je pobrać. Historia zapisuje, kto, co i kiedy zrobił, także odczyty przez osoby zaufane. Logowania, próby drugiego składnika i wysłane e-maile mają osobne dzienniki.

Aplikacja porządkuje informacje; nie jest poradą prawną i nie zastępuje testamentu, pełnomocnictwa notarialnego ani oryginału dokumentu. Prawnie liczą się oryginały, a teczka mówi bliskim, gdzie je znaleźć.